Η απάντηση της Σοφίας Βότση σε δημοσίευμα τοπικού blog

Σε μια εποχή που η τοπική αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη από ουσιαστικό έλεγχο, σοβαρή κριτική και τεκμηριωμένο ρεπορτάζ, ορισμένα τοπικά μέσα επιλέγουν συνειδητά να μετατραπούν σε φτηνά φερέφωνα προσωπικών εμπαθειών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων. Το πρόσφατο δημοσίευμα της ιστοσελίδας eviaexpress, ιδιοκτησίας  Σταματούλας Λεβέντη, αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας κατρακύλας. Δεν πρόκειται για δημοσιογραφία, αλλά για μια απροκάλυπτη και κατευθυνόμενη απόπειρα πολιτικής και προσωπικής εξόντωσης, με ξεκάθαρο στόχο την Αντιδήμαρχο, Σοφία Βότση.

Το παρασκήνιο μιας προσωπικής και πολιτικής εμπάθειας

Για να κατανοήσει κανείς το μένος πίσω από τις λέξεις του εν λόγω δημοσιεύματος, δεν χρειάζεται να ψάξει βαθιά. Αρκεί μια ματιά στο πρόσφατο παρελθόν και στις πολιτικές ταυτότητες των εμπλεκόμενων προσώπων. Η συντάκτρια Σταματούλα Λεβέντη δεν είναι ένας ουδέτερος, αντικειμενικός παρατηρητής των εξελίξεων στον Δήμο. Ήταν ενεργή υποψήφια με τον συνδυασμό της αντιπολίτευσης. Ήδη από αυτό το γεγονός, η αντικειμενικότητά της πηγαίνει περίπατο. Όταν η πένα της «δημοσιογράφου» ταυτίζεται με τα συμφέροντα της ηττημένης δημοτικής παράταξης, το αποτέλεσμα δεν είναι ενημέρωση, είναι αντιπολιτευτική προπαγάνδα.

Η ρίζα όμως της διαπιστωμένης εμπάθειας και του μένους εναντίον της κυρίας Βότση πηγαίνει ακόμα πιο πίσω, στα χρόνια που η Αντιδήμαρχος διατελούσε Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αλιβερίου. Η κυρία Λεβέντη, ως μέλος τότε του συλλόγου, φαίνεται πως ανέπτυξε μια βαθιά προσωπική πικρία, η οποία σήμερα εκφράζεται με τον πιο χυδαίο τρόπο μέσα από τη δημόσια συχνότητα. Η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε προσωπική βεντέτα, με εργαλείο μια ιστοσελίδα.

Η στρατηγική της διαστρέβλωσης και η εμμονή με τον «εκλεκτό»

Το επίμαχο δημοσίευμα επιστρατεύει τη γνωστή μέθοδο της παραπληροφόρησης: μπερδεύει σκόπιμα δύο εντελώς διαφορετικά αντικείμενα που έχουν ανατεθεί στην κυρία Βότση –αυτό των σχολικών υποδομών και εκείνο των πολιτιστικών εκδηλώσεων– για να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις. Παρουσιάζει τα γεγονότα πλήρως παραμορφωμένα, ισχυριζόμενη ότι τα σχολεία έχουν εγκαταλειφθεί στο έλεός τους, ενώ την ίδια ώρα «σπαταλώνται» χρήματα για πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Πρόκειται για μια φτηνή λογική κοινωνικού αυτοματισμού. Η κυρία Λεβέντη προσπαθεί να στρέψει τους γονείς εναντίον της δημοτικής αρχής, αποσιωπώντας το γεγονός ότι οι πετυχημένες πολιτιστικές εκδηλώσεις αποτελούν πηγή ζωής, τουρισμού και οικονομικής ενίσχυσης για την τοπική αγορά, χωρίς αυτό να στερεί πόρους από την παιδεία.

Την ίδια στιγμή, το eviaexpress και η συντάκτριά του, μέσα από μια σειρά παλαιότερων και νέων δημοσιευμάτων, επιδίδονται σε μια απέλπιδα προσπάθεια να προωθήσουν και να «αγιοποιήσουν» τον πρώην αντιδήμαρχο Χρήστο Σαμαρά. Είναι ο άνθρωπος που, για τους δικούς του λόγους, επέλεξε να μην αναλάβει θέση ευθύνης στο δήμο ζητώντας μόνο την διαχείριση των σχολείων στα οποία ήταν υπεύθυνος επι δέκα χρόνια και σε εποχές που υπήρχαν σχολικές επιτροπές με αρμοδιότητες. Κι όμως, η δημοσιογραφική γραμμή του μέσου επιχειρεί κατ’ επανάληψη να τον παρουσιάσει ως τον ιδανικό, σε αντίθεση με την κυρία Βότση, λειτουργώντας ως γραφείο τύπου συγκεκριμένων εσωπαραταξιακών ή αντιπολιτευτικών κύκλων.

Η ηχηρή απάντηση της Σοφίας Βότση: Έργο, ενότητα και παιδεία

Η απάντηση της Σοφίας Βότση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν άργησε να έρθει, και ήταν καταπέλτης. Με έναν λόγο συγκροτημένο, γεμάτο αξιοπρέπεια αλλά και σκληρή αλήθεια, η Αντιδήμαρχος αποδόμησε πλήρως το αφήγημα της λάσπης.

Η κυρία Βότση ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή ότι δεν σκοπεύει να αναλωθεί σε διάλογο με μια συντάκτρια που απλώς «υπέγραψε ένα έτοιμο κείμενο που της εστάλη». Αντίθετα, επέλεξε να απευθυνθεί απευθείας στους πολίτες, οι οποίοι ζουν την καθημερινότητα και βλέπουν το έργο που συντελείται.

«Στη δική μας παράταξη δεν δουλεύει κανείς μόνος του. Δουλεύουμε ΟΛΟΙ μαζί. Δυναμικά, ενωμένοι, καθημερινά, δίπλα στον Δήμαρχό μας. Αυτό είναι που ενοχλεί», τόνισε η Αντιδήμαρχος, αναδεικνύοντας τη συλλογική προσπάθεια ως το αντίδοτο στην απομόνωση και τον διχασμό που επιχειρεί η αντιπολίτευση.

Αναφερόμενη στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που μπήκαν στο στόχαστρο, η κυρία Βότση μίλησε για μια «συλλογική επιτυχία» που φέτος έσπασε κάθε ρεκόρ συμμετοχής σε κάθε Δημοτική Ενότητα, προσφέροντας ποιότητα και χαμόγελα στον κόσμο. Όσο για τα σχολεία, η απάντηση δόθηκε μέσα από την ίδια την πραγματικότητα: «Τα σχολεία μας, ενωμένοι, τα φτιάχνουμε ένα-ένα. Τα βάφουμε, τα επισκευάζουμε, τα κάνουμε ασφαλή και ανθρώπινα για τα παιδιά μας. Δεν χρειάζεται να είσαι φιλόλογος για να φτιάχνεις σχολεία. Και όμως, τα φτιάχνουμε».

Ηθική, συμφέροντα και ο καθρέφτης της κοινωνίας

Το πιο καίριο σημείο της παρέμβασης της Αντιδήμαρχου αφορούσε τον ίδιο τον πυρήνα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και της κοινωνικής συμπεριφοράς. «Δημοσιογραφία χωρίς ήθος, χωρίς ρεπορτάζ και χωρίς διασταύρωση δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι απλή διακίνηση συμφερόντων», υπογράμμισε με νόημα, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς το eviaexpress.

Παράλληλα, έκανε έναν βαθύ διαχωρισμό ανάμεσα στη μόρφωση και την παιδεία, έναν διαχωρισμό που αντανακλά απόλυτα την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου:

«Η μόρφωση πληρώνεται. Αγοράζεται. Παίρνεις ένα χαρτί και δηλώνεις ό,τι θες, ακόμα και δημοσιογράφος που αναπαράγει έτοιμα κείμενα. Η παιδεία όμως δεν αγοράζεται. Η παιδεία φαίνεται. Φαίνεται από το πώς φέρεσαι όταν ο άλλος πετυχαίνει. Φαίνεται από το ήθος σου και τον σεβασμό στην οικογένειά σου και στους άλλους».

Η κυρία Βότση στηλίτευσε τη μικροψυχία εκείνων που «σκάνε από το κακό τους» όταν βλέπουν τις πλατείες γεμάτες κόσμο, τα μαγαζιά γεμάτα και τον τόπο να προοδεύει –όπως συνέβη στην πρόσφατη επιτυχημένη εκδήλωση στον Κάραβο με τον Καψάλη– και επιλέγουν την επόμενη κιόλας μέρα να πετάξουν λάσπη.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: η λάσπη επιστρέφει πάντα σε αυτόν που την πετάει. Όταν η δημοσιογραφία μετατρέπεται σε όργανο εξυπηρέτησης προσωπικών απωθημένων και έτοιμων «γραμμένων» κειμένων, χάνει την αξιοπιστία της. Η Σοφία Βότση επέλεξε να απαντήσει με το έργο της, την παιδεία της και την ενότητα της παράταξής της. Και σε αυτόν τον στίβο, η λάσπη δεν έχει καμία τύχη.