Στα σοκάκια της Εύβοιας, εκεί που η τοπική αυτοδιοίκηση συναντά την επιχειρηματικότητα των «εκλεκτών», φαίνεται πως η τακτική του εκφοβισμού μέσω της δικαιοσύνης αρχίζει να ξεμένει από καύσιμα. Το σίριαλ με την «αχώριστη» φίλη δημάρχου, που είδε το όνομά της να πρωταγωνιστεί σε μπαράζ απευθείας αναθέσεων, φαίνεται πως παίρνει μια τροπή που μάλλον δεν είχε υπολογίσει το επιτελείο της.
Η προσπάθεια να επιβληθεί «σιγή ασυρμάτου» στους δημοσιογράφους που τόλμησαν να αγγίξουν το ζήτημα του δημοτικού χρήματος, μέσω μιας καταιγίδας αγωγών, προσέκρουσε στην κρίση της Δικαιοσύνης. Οι δύο πρώτες απορριπτικές αποφάσεις από τα δικαστήρια της Χαλκίδας δεν είναι απλώς μια νίκη για την ελευθεροτυπία, αλλά και ένα ηχηρό μήνυμα προς όσους θεωρούν ότι η κριτική για τη διαχείριση του «κορβανά» μπορεί να φιμωθεί με δικόγραφα.
Τα ερωτήματα που καίνε:
- Ποιος είχε πραγματικά το κίνητρο πίσω από αυτή τη «βιομηχανία» δικαστικών διώξεων;
- Ήταν μια προσωπική πρωτοβουλία ευθιξίας ή μήπως το πρόσωπο αυτό λειτούργησε ως «πολιορκητικός κριός» της δημοτικής αρχής για να σταματήσουν οι ενοχλητικές αποκαλύψεις;
Όταν τα «χρυσά» εντάλματα πληρωμής γίνονται θέμα συζήτησης, η καλύτερη απάντηση είναι η διαφάνεια και όχι η απειλή αποζημιώσεων. Τώρα που το δικαστικό «τείχος» υψώθηκε, μένει να δούμε αν οι εναπομείνασες αγωγές θα έχουν την ίδια τύχη ή αν το σύστημα θα αναζητήσει άλλη μέθοδο για να «σκεπάσει» το θέμα.
Όπως λένε και στους διαδρόμους του δικαστικού μεγάρου: «Το φως της δημοσιότητας δεν φοβάται το χαρτόσημο».
