Στην καρδιά του πυκνού πολεοδομικού ιστού της Χαλκίδας, κρυμμένος στο στενό δρομάκι της οδού Μπαλαλαίων, δεσπόζει ένας τετράγωνος πύργος με ύψος που αγγίζει τα 19 μέτρα, γνωστός στους ντόπιους ως η «Σειρήνα».
Η επιβλητική αυτή κατασκευή αποτελεί πιθανότατα έναν παλαιό ενετικό πύργο, κατάλοιπο των εκτεταμένων οχυρωματικών έργων της μεσαιωνικής περιόδου, ο οποίος κατάφερε να διασωθεί αλλάζοντας συνεχώς χρήσεις μέσα στους αιώνες.
Η αρχιτεκτονική του μαρτυρά την ιστορία του, καθώς οι τοίχοι είναι χτισμένοι με αργολιθοδομή από τοπικούς ασβεστόλιθους, ενισχυμένοι με πλίνθους και κεραμίδια, ενώ οι γωνίες του έχουν διαμορφωθεί από μεγαλύτερους ημιλάξευτους λίθους.
Η ιστορική διαδρομή του κτιρίου είναι συναρπαστική, καθώς στα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα μετατράπηκε σε πύργο ρολογιού, με τον Δήμο Χαλκιδέων να αναλαμβάνει τη συντήρησή του και έναν κωδωνοκρούστη να σημαίνει τις ώρες για την πόλη.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των αναγκών έφερε νέα δεδομένα το 1900, όταν αποφασίστηκε η εγκατάσταση σεισμολογικού σταθμού στο εσωτερικό του, τοποθετώντας έναν σεισμογράφο σε ύψος οκτώ μέτρων.
Ωστόσο, η πιο καθοριστική αλλαγή ήρθε λίγο πριν το 1940, όταν στην κορυφή του τοποθετήθηκε η αντιαεροπορική σειρήνα που λειτούργησε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και παραμένει ενεργή μέχρι σήμερα, γεγονός που καθιστά την είσοδο στο κοινό απαγορευτική.
Οι συνεχείς αυτές μετατροπές, αν και κράτησαν το μνημείο ζωντανό, αλλοίωσαν σημαντικά την αρχική του μορφή, με αποτέλεσμα να έχουν σοβαντιστεί τμήματα της τοιχοποιίας και να έχει ανακατασκευαστεί πλήρως η εσωτερική σκάλα, αφήνοντας μόνο τη μικρή τοξωτή πόρτα στη νότια πλευρά να θυμίζει την αρχική του είσοδο.
