Όταν η ανάσα κόπηκε στον Έβρο: Η συγκλονιστική μαρτυρία του Νίκου Μαστροκώστα για την κρίση του ’87

Η ιστορική μνήμη συναντά την προσωπική βιωματική εμπειρία μέσα από μια συγκινητική αναδρομή του νυν Αντιδημάρχου Κύμης Αλιβερίου, Νίκου Μαστροκώστα. Με αφορμή μια τυχαία περιήγηση σε σελίδα παλαιών συστρατιωτών, ο κ. Μαστροκώστας μοιράστηκε τις στιγμές που έζησε στην 110 Α/Κ ΜΜΠ στην Καβησό Φερών, κατά τη διάρκεια της κρίσης του «Σεισμίκ» τον Μάρτιο του 1987, όταν η Ελλάδα και η Τουρκία βρέθηκαν στα πρόθυρα γενικευμένης σύρραξης.

Ήταν 25 Μαρτίου του 1987, μεσάνυχτα, όταν ο νεαρός τότε στρατιώτης έφτασε με μετάθεση από τη Θήβα στη μονάδα της πρώτης γραμμής στον Έβρο. Μόλις έξι ώρες αργότερα, στις 06:00 το πρωί της 26ης Μαρτίου, ο ήχος του συναγερμού σήμανε την έναρξη μιας περιπέτειας που θα χάραζε τη ζωή του. Χωρίς καν να προλάβει να ανοίξει τους σάκους του, βρέθηκε στα οχήματα με κατεύθυνση τις θέσεις μάχης στα βουνά.

Η περιγραφή των στιγμών εκείνων είναι καθηλωτική. Υπό συνθήκες ολικού παγετού, οι στρατιώτες μετέφεραν χιλιάδες πυρομαχικά για τα αυτοκινούμενα πυροβολεία των 155 mm, ενώ οι Τούρκοι στρατιώτες ήταν ορατοί με γυμνό μάτι στην απέναντι κορυφογραμμή. Η κορύφωση της έντασης ήρθε όταν δόθηκαν τα στοιχεία βολής. Με το βλήμα ήδη στο κανόνι και την αναμονή για την τελική εντολή «πυρ» να διαρκεί μια αιωνιότητα, η ομοψυχία μεταξύ στρατιωτών και επιστράτων αποτέλεσε το μοναδικό στήριγμα.

Για 21 ημέρες, αποκομμένοι από τις οικογένειές τους και με τα τηλέφωνα στα στρατόπεδα σιωπηλά, οι άνδρες της 110 ΜΜΠ παρέμειναν στις θέσεις τους, στοχεύοντας το ποτάμι. Η μαρτυρία του Νίκου Μαστροκώστα δεν αποτελεί απλώς μια αναπόληση της στρατιωτικής θητείας, αλλά έναν φόρο τιμής στην ετοιμότητα και το ηθικό μιας γενιάς που κλήθηκε να διαχειριστεί την κρισιμότερη ίσως στιγμή της μεταπολιτευτικής ιστορίας.

Το κείμενο της ανάρτησης του αντιδημάρχου Κύμης Αλιβερίου Νίκου Μαστροκώστα:

110 ΜΜΠ Καβησο Φέρες

Πριν 40 χρόνια

26-3-1987 έως 8-3-1988

Ειλικρινά βλέποντας κατά τύχη αυτή τη σελίδα για τους θητεύσαντες στην μάχη μονάδα πρώτης γραμμής 110 Α/Κ ΜΜΠ στην Καβησο Φερών στον Έβρο , μου ήρθαν στο νου μου φοβερές στιγμές και αμέριστη συγκίνηση.

Στρατιώτης

Νικόλαος Μαστροκώστας

Από Εύβοια, Αλιβέρι

Οδηγός

Σειρά 185

ΕΣΟ 86 ΣΤ

Διοικητής 12ης Μεραρχίας

Κυριάκος Σπυριούνης

Διοικητής μονάδας , Ευάγγελος Μπελιάς μετά Πρεζεράκος.

Διοικητής Γ Πυροβολαρχίας

Δημήτρης Αγοράκης

Αξιωματικός βολής

Θεμιστοκλής Γριμπίρης

” Χρονικό εμπόλεμης Κατάστασης με την είσοδο του Τουρκικού ερευνητικού σκάφους Σεισμίκ στον Ελλαδικό χώρο τον Μάρτιο 1987 “

Μετά το 1821 η μεγαλύτερη κρίση για πόλεμο με την Τουρκία ήταν αυτή το Μάριο του 1987 .

Η μοναδική στιγμή που η Ελλάδα έδειξε τα δόντια στην Τουρκία και ειμασταμ έτοιμοι…

Έπρεπε …

Μετάθεση μου από κέντρο εκπαιδεύσεως Θήβας 24-3-1987 για 110 Α/Κ ΜΜΠ Φέρες Έβρου.

Άφιξη στην 110 Α/Κ ΜΜΠ 25-3-1987 μεσάνυχτα 24:00

26-3-1987 , 06:00 το πρωί το ξημέρωμα, συνάγερμός λόγω της εισόδου του Σεισμικ στον Ελλαδικό χώρο.

Πανίκος για λίγο, για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, αλλά ντυνόμασταν

Σε λίγο όλοι ντυμένοι με τον σάκο και το σακίδιο εκστρατεία έξω ( εγώ δεν είχα ανοίξει καν τίποτα , όπως ήταν οι σάκοι από το τρένο τα πήρα και έφυγα ) και στα οχήματα και άρματα για το…. Πους ;….. δεν ήξερα ….

Μπήκαν μπροστά τα άρματα και τα φορτηγά για το βουνό σε θέσεις μάχης σε χρόνο ρεκόρ ( χωρίς να ξέρω καλά καλά που βρίσκομαι έχοντας στο στρατόπεδο μόνο 6 ώρες), να βλέπω τους Τούρκους με γυμνό μάτι στην κορυφογραμμή να παρατάσσονται και αλλάζοντας λάστιχο στο Στάγερ στο βουνό πρώτη μέρα , για να κουβαλήσουμε πυρομαχικά για τα πυροβόλα μας .

Όπλο μου έφεραν στο βουνό , FN μέσα στο γράσο , ολοκαίνουργιο . Τέσσερις γεμιστήρες και μία κούτα φυσίγγια .

Στιγμές αξέχαστες με συναισθήματα που δεν μπορούν να περιγραφούν .

Σε σκηνή ανά δύο με το θερμόμετρο να δείχνει μείον .

Είχε γίνει μερική επιστράτευση , πολίτες να ντύνονται στρατιωτικά και να παίρνουν όπλα στο βουνό και γίναμε όλοι ένα … Μια παρέα .

Κουβαλώντας από τις αποθήκες πυρομαχικών με φορτηγά 8.000 βλήματα και 8.000 γεμίσματα για τα αυτοκινούμενα πυροβόλα 155 mm για να έχουν πυρομαχικά όντας σε εμπόλεμη κατάσταση πλέον , να φανταστεί κάποιος ότι σε κάθε δρομολόγιο βάζαμε 70 βλήματα .

Με τέσσερις γεμιστήρες γεμάτες με σφαίρες στις μπαλάσκες και μία στο τουφέκι FΝ έτοιμοι να ρίξουμε αν χρειαστεί .

Σύσφιξη σχέσεων με το καλημέρα και ο ένας να βοηθάει τον άλλον μην ξέροντας τι θα συμβεί αύριο.

Μετά από κάποιες μέρες αναμονής …. να δίνεται ” στόχος πυροβολαρχίας ” από το Διοικητή της πυροβολαρχίας το Δημήτρη Αγοράκη .

Που σημαίνει διαδικασία βολής.

Ο αξιωματικός βολής Θεμιστοκλής Γριμπίρης να δείνει στοιχεία βολής .

Όποιος το θυμάται αυτό θα θυμάται ότι … κόπηκαν τα πόδια … Κόπηκε η ανάσα …αλλά με τη μία βάλαμε το βλήμα στο κανόνι και περιμέναμε εντολή.

Η ομοψυχία και Ελληνικό ηθικό στα ύψη .

Ένας κοίταζε τον άλλον, χωρίς να μιλάμε τα είχαμε πει όλα…

Ήμασταν έτοιμοι για όλα… με 18 Α/Κ πυροβόλα 155 mm γεμάτα με βλήματα και οι πυροβολητές να τραβήξουν την συρίδα .

Περνάμε το πυρ .

Ώρα μηδέν.

Αν τραβούσε κάποιος ξεκίναγαν όλα …

Αναμονή … αιώνας …

Μετά από καμιά ώρα περίπου δόθηκε άκυρο.

…………

Αυτό δεν μπορεί να περιγράφει με λόγια ούτε με τίποτα , μόνο όσοι ήμασταν εκεί εκείνη στην στιγμή καταλαβαίνουμε …

21 μέρες στο βουνό χωρίς οι δικοί μας να ξέρουν ούτε που είχαμε πάει γιατί έκλεισαν τα τηλέφωνα στο στρατόπεδο της θήβας και με το τρένο απευθείας στο στρατόπεδο και ξημερώματα συναγερμός στο βουνό.

Πρώτη φορά στη ζωή μου έγραψα γράμμα.

Ο Έβρος ήταν σχολείο …

Σειρές χάρηκα από καρδιάς όταν είδα αυτή την σελίδα .

Μόνο εμείς που το ζήσαμε αυτό εκεί πάνω στοχεύοντας το ποτάμι του Έβρου μπορούμε να καταλάβουμε τι περάσαμε …

Όποιοι γνωριζόμαστε και ήμασταν συναγωνιστές παρέα τότε, θα χαρώ να μάθω νέα σας .

” Δεν έχω φωτογραφίες από την επιστράτευση στο βουνό ετοιμοπόλεμοι με τα άρματα στα Πυροβολεία κάτω από τα δίχτυα παραλλαγή “

Αν έχει κάποιος ας τις ανεβάσει “