Διανύοντας τη δεύτερη θητεία της, η Δημοτική Αρχή της Ελένης Βάκα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα: Ο χρόνος των δικαιολογιών έχει τελειώσει, και η σύγκριση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα είναι πλέον συντριπτική.
Όμως, το πρόβλημα στη Χαλκίδα δεν φαίνεται να είναι μόνο η στασιμότητα στα έργα υποδομής. Είναι κάτι βαθύτερο και πιο προκλητικό: Είναι η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.
Ενώ η πόλη διψά για σύγχρονες υπηρεσίες, η διοίκηση φαίνεται να εξαντλεί την ενεργητικότητά της (και τα ταμειακά διαθέσιμα) σε πρακτικές που παραπέμπουν σε άλλες εποχές.
Η “βιομηχανία” των απευθείας αναθέσεων
Σε μια εποχή που οι δημότες ακούνε διαρκώς ότι “δεν υπάρχουν πόροι” για σοβαρές παρεμβάσεις, προκαλεί το κοινό αίσθημα η αποκάλυψη μιας συγκεκριμένης ροής χρήματος.
Αναφερόμαστε στο ζήτημα των σωρευτικών απευθείας αναθέσεων που, σύμφωνα με στοιχεία, κατευθύνονται σε συγκεκριμένο πρόσωπο του φιλικού περιβάλλοντος της Δημάρχου.
Όταν το ποσό αυτών των αναθέσεων αγγίζει σε βάθος χρόνου το δυσθεώρητο νούμερο των 100.000 ευρώ, τότε δεν μιλάμε πλέον για έκτακτες ανάγκες, αλλά για μεθοδευμένη κατασπατάληση πόρων.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Πόσες “έξυπνες διαβάσεις” θα μπορούσαν να φτιαχτούν με αυτά τα χρήματα; Πόσες μελέτες για Park & Ride θα είχαν χρηματοδοτηθεί;
Είναι αδιανόητο, σε μια πόλη που στενάζει, βασικό μέλημα της διοίκησης να φαίνεται πως είναι η οικονομική τακτοποίηση “ημετέρων” αντί για την εξυπηρέτηση των πολλών.
Το χάσμα με την Ευρώπη μεγαλώνει
Ενώ λοιπόν οι πόροι διοχετεύονται σε “φιλικές τσέπες”, η Χαλκίδα μένει πίσω σε όλα τα αυτονόητα για μια ευρωπαϊκή πόλη:
- Κυκλοφοριακό εμφραγμα: Στη δεύτερη πλέον θητεία, η απουσία περιφερειακών πάρκινγκ και μέσων σταθερής τροχιάς ή mini-bus είναι εγκληματική. Η πόλη είναι όμηρος του ΙΧ, γιατί λείπει το όραμα (και ίσως τα χρήματα που σπαταλώνται αλλού) για να σχεδιαστεί μια Βιώσιμη Κινητικότητα.
- Καθαριότητα “περασμένου αιώνα”: Αντί για επενδύσεις σε συστήματα “Πληρώνω όσο πετάω” και υπογειοποίηση κάδων που θα άλλαζαν την όψη της πόλης, βλέπουμε την ίδια αναποτελεσματική διαχείριση. Η τεχνολογία και η καινοτομία κοστίζουν, αλλά λεφτά φαίνεται πως υπάρχουν μόνο για συγκεκριμένους κωδικούς.
- Αδιαφάνεια αντί για Smart City: Μια πραγματικά “Έξυπνη Πόλη” είναι μια διαφανής πόλη. Ψηφιακές υπηρεσίες σημαίνει ότι ο πολίτης βλέπει πού πάει και το τελευταίο ευρώ. Ίσως γι’ αυτό η ψηφιακή μετάβαση της Χαλκίδας καθυστερεί; Μήπως η διαφάνεια δεν είναι τελικά ο στόχος;
Ηθικό και πολιτικό ζήτημα
Η Χαλκίδα δεν αξίζει να διοικείται με τη λογική του “μαγαζιού”. Η δεύτερη θητεία της κας Βάκα κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία όχι για κάποιο μεγάλο έργο, αλλά για τη διαχείριση των οικονομικών με κριτήρια παρεΐστικα.
Όσο οι πολίτες βλέπουν 100.000 ευρώ να φεύγουν σε αναθέσεις και την ίδια στιγμή σκοντάφτουν σε σπασμένα πεζοδρόμια και υπερχειλισμένους κάδους, η οργή θα ξεχειλίζει. Η Χαλκίδα χρειάζεται Δήμαρχο όλων των Χαλκιδέων, και όχι “χορηγό” συγκεκριμένων φίλων.
