Στη βόρεια έξοδο της Χαλκίδας, δεσπόζει επιβλητικά πάνω από την περιφερειακή οδό ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ορόσημα της Εύβοιας. Το οθωμανικό υδραγωγείο, ευρύτερα γνωστό ως «Καμάρες», αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο της μηχανικής και της ιστορικής διαστρωμάτωσης της περιοχής.
Αν και η σημερινή του ονομασία παραπέμπει στην οθωμανική περίοδο, η κατασκευαστική του ταυτότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, καθώς το έργο θεμελιώθηκε αρχικά από τους Ρωμαίους με σκοπό την ύδρευση της πόλης, μεταφέροντας νερό από μακρινές πηγές.
Η σημερινή εικόνα του μνημείου είναι αποτέλεσμα διαδοχικών ιστορικών φάσεων που αποτυπώνονται στην αρχιτεκτονική του. Ενώ οι Ρωμαίοι έκαναν την αρχή, φαίνεται πως το έργο ολοκληρώθηκε ή επεκτάθηκε σημαντικά από τους Ενετούς, για να δεχθεί αργότερα καίριες επιδιορθώσεις από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Σήμερα, το υδραγωγείο διατηρείται σε άριστη κατάσταση, με δώδεκα ακέραιες καμάρες με αψίδες και τρεις κολώνες να μαρτυρούν το μεγαλείο της κατασκευής, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα στους επισκέπτες και τους διερχόμενους οδηγούς.
Η έκταση του υδραγωγείου δεν περιοριζόταν μόνο στο σημείο που βλέπουμε σήμερα στην περιφερειακή οδό. Στην περιοχή του Δοκού, κατά μήκος του δρόμου Χαλκίδας – Δοκού, εντοπίζονται τμήματα του ίδιου δικτύου ύδρευσης, όπου σώζονται άλλες οκτώ ερειπωμένες καμάρες.
Το ευρύτερο γεωγραφικό σημείο των Καμάρων παρουσιάζει τεράστιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς οι έρευνες έχουν δείξει πως η περιοχή κατοικείται αδιαλείπτως από τα βάθη της προϊστορίας. Υπήρχε οργανωμένος οικισμός που χρονολογείται από την Παλαιολιθική Εποχή και συνεχίζει την πορεία του μέσα από τη Γεωμετρική και την Κλασική περίοδο, φτάνοντας ως και τα ρωμαϊκά χρόνια.
